Salzburgerland & Dolomieten

Laatst bijgewerkt: 29 oktober 2016 om 22:34 uur

Philip van der Giessen, deelnemer aan de NCRV-Kampeerreis 'Salzburgerland en Dolomieten 2015' vertelt over zijn ervaringen. Ook in 2017 kunt u deze reis 'van lieflijke alpen naar steile steenklompen' weer boeken. 

Kennismaking

De groep bestaat uit 24 mensen (exclusief de reisleiding). Een mooi en geschikt aantal. Zij ontmoetten elkaar voor de eerste keer in Ermelo. Daar krijgt iedereen de kans om zich uit te spreken over het waarom van de keuze van deze reis. Zoals gebruikelijk zijn de motieven om deel te nemen, verschillend: ‘Wij vinden het belangrijk om onder leiding van reisleiders die vooraf het reisgebied hebben verkend en ‘bestudeerd’ dit te gaan ontdekken. Doordoor kom je op plaatsen, die je ‘alleen’ niet zou vinden of opzoeken. Het is fijn om dit samen met anderen te doen. Wij willen liever niet meer zonder begeleiding zo’n reis maken, omdat door de gezamenlijkheid ook een stukje veiligheid geschapen wordt’.

Reisgebied

Het reisgebied heeft zijn bekoring, en de reisleiding zal dit gebied hebben ‘uitgekamd’ om de deelnemers een grote variëteit aan mogelijkheden te bieden. En dat blijkt ook zo te zijn: de dode letters in het prachtig verzorgde reisboek dat we op de kennismakingsdag krijgen, komen tot leven op vier plaatsen, die alle zeer de moeite waard zijn. Er zijn vier campings geselecteerd voor deze periode, een in de directe omgeving van Salzburg (camping Schloss Aigen), een in de buurt van Rauris, namelijk in Wörth (camping Andrelwirt), een in Lienz (camping Falken, net aan de rand van Lienz) en tenslotte in Rasun di Sotto (camping Corones), bij Olang, Italië.

Oog voor elkaar

Allereerst moet gezegd, dat het zeer complete reisboek een grote belofte inhoudt als we het krijgen! Zo van: Allemensen, als ‘ze’ dát waar kunnen maken, gaan we allen dolgraag mee! En dat is gebeurd. De kennismaking leidde al spoedig tot de wens om elkaar beter te leren kennen. En uit de ervaringen achteraf, nu ik dit verslag schrijf, is gebleken, dat er oprechte belangstelling voor elkaar is getoond, we hebben heel veel plezier (zelfs kwajongens- en ‘meisjes’ plezier!) gehad, we stonden voor elkaar in, hebben elkaar geholpen, enz. Vanzelfsprekend? Ja, dat zou kunnen, maar uit eigen ervaring puttend met groepsprocessen, is mijn vreugde over het functioneren met elkaar, uitgestegen boven ‘het gewone’. Een voorbeeld: Als een groepslid bij een bergwandeling – zelf kan hij heel goed lopen – toch maar een wat minder heftig pad kiest om een minder goed lopend lid dat ook zo graag weer eens ouderwets klimt, van het begin tot het einde begeleidt, dan begint mijn hart sneller te kloppen.

Happy hours

Die warmte ontstaat doordat er in NCRV-kampeerreizen bewust gestreefd wordt naar harmonie en oog-voor-elkaar: We zijn mèt elkaar en we trekken sámen op, niet als individualisten, maar als individuen, die zich bewust zijn van de onuitgesproken opdracht er voor elkaar (ook!) te zijn. Natuurlijk ben je er voor jezelf, of voor je directe partner, maar ook voor de groep. Die onderliggende motieven knellen niet, maar geven vrijheid. Dus het happy hour, dat aan het eind van iedere campingperiode, gehouden wordt, is begonnen met een vergelijkbare ontmoeting bij aankomst. In de kring! Koffie, een wijntje, hapjes drankjes! Dat belooft wat! En zo was het ook. Onze reisleiding laat het laatste happy hour op (weer) een camping, niet voorbijgaan zonder over de voorbije dagen te hebben gesproken, zodat zij, maar ook de groep, er van kan leren voor de volgende ronde.

Boeiende excursies

De tevredenheid over het aanbod, groeit per camping! Want Salzburg is mooi, en cultureel interessant, maar ook zijn omgeving (Sankt Gilgen), waar we zomaar 1000 meter per lift stijgen. En die boeiende dingen hebben zich herhaald. Steeds weer is er gezorgd voor keuzes, die opwindend zijn door de grootse natuur. Bijvoorbeeld in Wörth, in de Hohe Tauern, waar een natuurgids is gevonden, die met ons meesjouwt naar boven om de adelaars en gieren te zien vliegen, en nestelen! De ontvangsten in de Berghutten, ze tekenen voor warmte, voor gezelligheid! Als je zo’n reis met elkaar onder leiding van NCRV-mensen mag maken, wil je iedere regel van je verslag wel van een uitroepteken voorzien! Dat er in elke campingperiode vrije dagen waren gepland (het reisleidersechtpaar kan het niet laten om toch nog wat bezoek-mogelijkheden op te sommen!), is heerlijk …Neem nu de laatste camping in Italië (daar waar de Dolomieten bij wijze van spreken op je staan te wachten) waar een zwembad verkoeling brengt. Fantastisch toch!

Geschiedenis

In de Dolomieten, maar ook in Lienz, zijn in de geschiedenis ingrijpende, verwoestende en afschuwelijke dingen gebeurd. WO I heeft juist daar in het hart van Europa, in alle hevigheid gewoed. Zuid-Tirol werd een gruwelijk slagveld, en we hebben de ‘resten’ hoog in de Dolomieten (met uitzicht op de Drei Zinnen!) gezien. Goed om daar niet aan voorbij te gaan. In Lienz en omgeving zijn we geconfronteerd met de strijd van de Kozakken in een opvallende tentoonstelling. Naast vrede en grootse, rijke natuur zien we in de Christuskerk in Salzburg een boeiende reportage van de strijd van de kerk (met name Luther) en haar opvattingen over de Joden...

Onvergetelijk

De afwisseling en het welvoorziene aanbod in deze reis, de goede leiding en prachtige groepsmensen laten een onvergetelijke indruk achter. Ik moet dit verslag beperkt houden, maar dat blijkt moeilijker dan ik dacht.

Met hartelijke groet,
Philip van der Giessen, een der deelnemers

Deze reis is ook in 2017 opgenomen in het reisaanbod. Klik hier voor meer informatie.